Οι ερευνητές έχουν σχεδιάσει πηλό που μπορεί να εμποδίσει τα φρούτα και τα λαχανικά να μουχλιάσουν γρήγορα.
Økologisk NuΑβοκάντο από τη Χιλή, μπανάνες από την Κόστα Ρίκα, ντομάτες από τη Νότια Ισπανία, μάνγκο από τη Βραζιλία. Ένα μεγάλο μέρος των φρούτων και λαχανικών που καταναλώνουμε έχει ταξιδέψει διαμέσου του πλανήτη πριν φτάσει στα ράφια των καταστημάτων μας. Αλλά πολλά εκατομμύρια τόνοι χάνονται κάθε χρόνο, πριν φτάσουν τόσο μακριά. Μία από τις κύριες αιτίες είναι η αιθυλένη – ένα φυσικό αέριο που παράγουν πολλά φρούτα και λαχανικά και που ελέγχει τη ωρίμανσή τους. Όταν τα φρούτα και τα λαχανικά είναι κλεισμένα σε σφραγισμένη συσκευασία ή κοντέινερ κατά τη μεταφορά και την αποθήκευση, αυξάνεται η συγκέντρωση αιθυλενίου στον αέρα, και επιταχύνει τη διαδικασία ωρίμανσης. Γι’ αυτό ένα μεγάλο μέρος της φορτίδας σαπίζει προτού φτάσει στους τελικούς χρήστες, αλλά τώρα οι ερευνητές ίσως βρίσκονται κοντά σε μια λύση που μελλοντικά θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των ελληνικών αποβλήτων τροφίμων, που σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων ανέρχονται σε σχεδόν 900.000 τόνους ετησίως και κοστίζουν στην κοινωνία περίπου 11 δισεκατομμύρια kr. ετησίως. Η άργιλος μπορεί να είναι η λύση Νέα έρευνα υπό την ηγεσία του Πανεπιστημίου Κοπεγχάγης δείχνει ότι η απλή άργιλος μπορεί να γίνει μέρος της λύσης, γράφει το Πανεπιστήμιο σε δελτίο τύπου. «Η άργιλος είναι ένα ενδιαφέρον υλικό, επειδή είναι φυσικό, φθηνό, μη τοξικό και υπάρχει παντού – και μπορούμε να το απορροφήσουμε με ασφάλεια στο σώμα μας. Η ιδέα μας ήταν: Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χημεία και φυσική για να τροποποιήσουμε την άργιλο, ώστε να συλλαμβάνει το αέριο και έτσι να επιβραδύνει τη διαδικασία ωρίμανσης; Τα καταφέραμε», λέει η λέκτορας Heloisa Bordallo από το Ινστιτούτο Niels Bohr, που ηγήθηκε της νέας μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Applied Surface Science Advances. Αρχικά, οι ερευνητές προσπάθησαν να συλλάβουν το αέριο με την άργιλο στην φυσική του μορφή. Εκεί, καταγράφηκε λίγη ποσότητα. Με την αύξηση των κενών στη δομή της άργιλου με ήπια χημική επεξεργασία, δημιούργησαν χώρο ώστε η άργιλος να μπορεί να συλλαμβάνει περισσότερο αέριο, χωρίς να το απελευθερώνει ξανά. Ταυτόχρονα, το υλικό παρέμεινε μη τοξικό. Δεν έχει ξαναγίνει ερευνητικά να καταφέρει η άργιλος να απορροφήσει τόσο μεγάλες ποσότητες αιθυλενίου. Γι’ αυτό πιστεύουν ότι το concept έχει το δυναμικό να χρησιμοποιηθεί σε συσκευασίες τροφίμων. Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της έρευνας παρέχουν έναν είδος οδηγού σχεδιασμού για το πώς μπορούν να αναπτυχθούν βιώσιμα υλικά συσκευασίας τροφίμων που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα του αιθυλενίου. Αυτή τη στιγμή, συνεχίζουν να βελτιστοποιούν τη χημική διαδικασία ώστε να επιτύχουν την τέλεια ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και περιβαλλοντικής φιλικότητας. «Φανταζόμαστε μικρές τσάντες ή μαξιλάρια με άργιλο σε μορφή σκόνης, που μπορούν να βρίσκονται μαζί με τα φρούτα και τα λαχανικά κατά τη μεταφορά και να απορροφούν το αιθυλένιο – με τον ίδιο τρόπο που οι υγραντήρες silica που συχνά συνοδεύουν τα πακέτα όταν αγοράζετε π.χ. παπούτσια και ηλεκτρονικά», λέει η Karina Kovalchuk. Παρόλο που η μελέτη εστιάζει στο αιθυλένιο και τα τρόφιμα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν επίσης να έχουν σημασία σε άλλες τεχνολογίες όπου τα υλικά πρέπει να συλλέγουν συγκεκριμένα αέρια.
Αβοκάντο από τη Χιλή, μπανάνες από την Κόστα Ρίκα, ντομάτες από τη Νότια Ισπανία, μάνγκο από τη Βραζιλία. Ένα μεγάλο μέρος των φρούτων και λαχανικών που καταναλώνουμε έχει ταξιδέψει διαμέσου του πλανήτη, πριν φτάσει στα ράφια των καταστημάτων μας. Αλλά πολλά εκατομμύρια τόνοι χάνονται κάθε χρόνο, πριν φτάσουν τόσο μακριά.
Μία από τις κύριες αιτίες είναι η αιθυλένη – ένα φυσικό αέριο που παράγουν πολλά φρούτα και λαχανικά, και που ελέγχει τη ωρίμανσή τους. Όταν τα φρούτα και τα λαχανικά είναι κλεισμένα σε σφραγισμένη συσκευασία ή κοντέινερ κατά τη μεταφορά και αποθήκευση, η συγκέντρωση της αιθυλενης στον αέρα αυξάνεται, και επιταχύνει τη διαδικασία ωρίμανσης. Γι’ αυτό μεγάλο μέρος των προϊόντων σαπίζει προτού φτάσει στους τελικούς καταναλωτές, αλλά τώρα οι ερευνητές ίσως βρίσκονται κοντά σε μια λύση που μελλοντικά θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση των ελληνικών απορριμμάτων τροφίμων, που σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων ανέρχονται σε σχεδόν 900.000 τόνους ετησίως και κοστίζουν στην κοινωνία περίπου 11 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Ο πηλός μπορεί να είναι η λύση
Νέα έρευνα υπό την ηγεσία του Πανεπιστημίου του Κόβεντρι δείχνει ότι ο απλός πηλός μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης, γράφει το Πανεπιστήμιο του Κόβεντρι σε δελτίο τύπου
”Ο πηλός είναι ένα ενδιαφέρον υλικό, επειδή είναι φυσικό, φθηνό, μη τοξικό και υπάρχει παντού – και μπορούμε να το απορροφήσουμε με ασφάλεια στο σώμα μας. Η ιδέα μας ήταν: Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χημεία και φυσική για να τροποποιήσουμε τον πηλό, ώστε να συλλαμβάνει το αέριο και έτσι να επιβραδύνει τη διαδικασία ωρίμανσης; Τα καταφέραμε,” λέει η λέκτορας Heloisa Bordallo από το Ινστιτούτο Niels Bohr, που ηγήθηκε της νέας μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Applied Surface Science Advances.
Αρχικά, οι ερευνητές προσπάθησαν να συλλάβουν το αέριο με τον πηλό στην φυσική του μορφή. Εδώ, καταγράφηκε μια μικρή ποσότητα. Με την αύξηση των κενών στη δομή του πηλού με ήπια χημική επεξεργασία, δημιούργησαν χώρο ώστε ο πηλός να μπορεί να συλλάβει περισσότερο αέριο, χωρίς να διαφεύγει ξανά. Ταυτόχρονα, το υλικό παρέμεινε μη τοξικό.
Δεν είχε προηγουμένως επιτευχθεί από τους ερευνητές η ικανότητα ο πηλός να απορροφά τόσο μεγάλες ποσότητες αιθυλενίου. Γι’ αυτό πιστεύουν ότι το concept έχει το δυναμικό να χρησιμοποιηθεί σε συσκευασίες τροφίμων.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα αποτελέσματα της έρευνας παρέχουν έναν είδος οδηγού σχεδιασμού για το πώς μπορούν να αναπτυχθούν βιώσιμα υλικά συσκευασίας τροφίμων που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της αιθυλενης.
Αυτή τη στιγμή, συνεχίζουν να βελτιστοποιούν τη χημική διαδικασία, ώστε να επιτύχουν την τέλεια ισορροπία μεταξύ αποτελεσματικότητας και περιβαλλοντικής φιλικότητας.
”Φανταζόμαστε μικρές τσάντες ή μαξιλάρια με πηλό σε μορφή σκόνης, που μπορούν να τοποθετηθούν μαζί με τα φρούτα και τα λαχανικά κατά τη μεταφορά και να απορροφήσουν την αιθυλενη – με τον ίδιο τρόπο που οι υγραντικές σιλικόνης τσάντες, που συχνά συνοδεύουν τα παπούτσια και την ηλεκτρονική συσκευή όταν αγοράζετε,” λέει η Karina Kovalchuk.
Παρόλο που η μελέτη εστιάζει στην αιθυλενη και τα τρόφιμα, οι ερευνητές επισημαίνουν ότι τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν επίσης να έχουν σημασία σε άλλες τεχνολογίες όπου τα υλικά πρέπει να συλλέγουν συγκεκριμένα αέρια.