Onderzoekers vragen burgers en hun mobiele telefoons om hulp
Økologisk NuEn QR-code in een Deens moerasgebied wijst op een nieuwe manier van werken met onderzoek. Hier kunnen gewone burgers wetenschappers helpen te begrijpen hoe de natuur zich herstelt - één meting tegelijk. Langs een loopbrug in Lille Vildmose kunnen bezoekers de waterstand meten, temperatuur registreren en foto's maken van de vegetatie. Het kost slechts een paar minuten, maar de gegevens kunnen deel uitmaken van een groter Europees onderzoeksproject. Achter deze inspanning staan onder andere onderzoekers van de Universiteit van Aarhus, die werken aan de projecten WET HORIZONS en NBS4Drought. “Het is fysiek onmogelijk voor ons wetenschappers om alleen honderden natuurgebieden over lange periodes te monitoren. Hier kan citizen science helpen om dat gat te dichten,” zegt Lorenzo Pugliese, specialistenconsulent bij het Instituut voor Agro-ecologie, Universiteit van Aarhus, in een persbericht. Oplossen van een centrale uitdaging De methode adresseert een fundamentele uitdaging in milieuwetenschap: het volgen van de ontwikkeling van de natuur in de tijd. Moerasgebieden en veenmoerassen ontwikkelen zich langzaam, en hun herstel kan decennia duren. Tegelijkertijd duren onderzoeksprojecten meestal maar een paar jaar. “Wij herstellen een gebied, monitoren het misschien vier jaar, en daarna weten we niet precies wat er gebeurt,” zegt Lorenzo Pugliese. Veenmoerassen zijn bijzonder belangrijk om te volgen. Ze bedekken slechts ongeveer drie procent van het aardoppervlak, maar slaan dubbel zoveel koolstof op als alle bossen ter wereld samen. Tegelijkertijd helpen ze om zowel droogte als overstromingen te verminderen. Getest in Lille Vildmose Lille Vildmose in Noord-Jutland fungeert als testgebied. Elk jaar bezoeken duizenden mensen het gebied, velen met interesse voor natuur en biodiversiteit. Hier hebben de onderzoekers eenvoudige meetstations opgezet, waar bezoekers data kunnen bijdragen via QR-codes. Om de kwaliteit te waarborgen worden de observaties van burgers vergeleken met metingen van automatische sensoren. “Als we kunnen aantonen dat de methode werkt, kan deze worden opgeschaald naar veel meer gebieden,” zegt Lorenzo Pugliese. Volgens de onderzoekers gaat citizen science niet alleen over data, maar ook over het betrekken van mensen bij de natuur. “De burgers dragen bij aan de wetenschap, maar de wetenschap geeft ook iets terug: kennis, betrokkenheid en een sterkere band met een plek,” zegt Lorenzo Pugliese. De ervaringen tonen aan dat de motivatie vaak ligt in de wens om de natuur te beschermen en deel uit te maken van iets groters. Citizen science is al onderdeel van verschillende Europese projecten en wordt verwacht een grotere rol te gaan spelen in de toekomst. Volgens de onderzoekers wordt de samenwerking tussen burgers en wetenschappers cruciaal als de ambitieuze doelen van de EU voor natuurherstel moeten worden bereikt. Lees hier meer over het initiatief.
En QR-code in een Deens moerasgebied wijst op een nieuwe manier van werken met onderzoek. Hier kunnen gewone burgers wetenschappers helpen te begrijpen hoe de natuur zich herstelt - één meting tegelijk.
Langs een loopbrug in Lille Vildmose kunnen bezoekers de waterstand meten, temperatuur registreren en foto's maken van de vegetatie. Het kost slechts een paar minuten, maar de gegevens kunnen deel uitmaken van een groter Europees onderzoeksproject.
Achter deze inspanning staan onder andere onderzoekers van de Universiteit van Aarhus, die werken aan de projecten WET HORIZONS en NBS4Drought.
“Het is fysiek onmogelijk voor ons wetenschappers om alleen honderden natuurgebieden over lange periodes te monitoren. Hier kan citizen science helpen om dat gat te dichten,” zegt Lorenzo Pugliese, specialist bij het Instituut voor Agro-ecologie, Universiteit van Aarhus, in een persbericht.
Oplost een centrale uitdaging
De methode adresseert een fundamentele uitdaging in milieuwetenschap: het volgen van de ontwikkeling van de natuur over tijd.
Moerasgebieden en veenmoerassen ontwikkelen zich namelijk langzaam, en hun herstel kan decennia duren. Tegelijkertijd duren onderzoeksprojecten meestal maar een paar jaar.
“We herstellen een gebied, monitoren het misschien vier jaar, en daarna weten we niet precies wat er gebeurt,” zegt Lorenzo Pugliese.
Veenmoerassen zijn bijzonder belangrijk om te volgen. Ze bedekken slechts ongeveer drie procent van het aardoppervlak, maar slaan dubbel zoveel koolstof op als alle bossen ter wereld samen. Tegelijkertijd helpen ze om zowel droogte als overstromingen te verminderen.
Getest in Lille Vildmose
Lille Vildmose in Noord-Jutland fungeert als testgebied. Elk jaar bezoeken duizenden mensen het gebied, velen met interesse in natuur en biodiversiteit.
Hier hebben de onderzoekers eenvoudige meetstations opgezet, waar bezoekers data kunnen bijdragen via QR-codes.
Om de kwaliteit te waarborgen worden de observaties van burgers vergeleken met metingen van automatische sensoren.
“Als we kunnen aantonen dat de methode werkt, kan deze worden opgeschaald naar veel meer gebieden,” zegt Lorenzo Pugliese.
Volgens de onderzoekers gaat citizen science niet alleen over data, maar ook over het betrekken van mensen bij de natuur.
“De burgers dragen bij aan de wetenschap, maar de wetenschap geeft ook iets terug: kennis, betrokkenheid en een sterkere band met een plek,” zegt Lorenzo Pugliese.
De ervaringen tonen aan dat de motivatie vaak ligt in de wens om de natuur te beschermen en deel uit te maken van iets groters.
Citizen science is al onderdeel van verschillende Europese projecten en wordt verwacht een grotere rol te gaan spelen in de toekomst.
Volgens de onderzoekers wordt de samenwerking tussen burgers en wetenschappers cruciaal als de ambitieuze doelen van de EU voor natuurherstel moeten worden bereikt.