Doradca wskazuje zarówno na możliwość, jak i ryzyko związane z nowym dofinansowaniem §3
Økologisk NuOd 2027 roku do programu "stałe rozszerzanie" dołączą kolejne obszary. Jako nowość będzie można ubiegać się o dofinansowanie na obszary chronione zgodnie z §3 ustawy o ochronie przyrody. Warunkiem jest jednak to, że obszar objęty §3 znajduje się na terenie z potencjałem na mokradła. Helle Ansine Jensen, doradczyni rolnicza w Danmarks Økologirådgivning, nie odradza składania wniosku. Zwraca jednak uwagę, że rolnicy i właściciele gruntów, którzy otrzymują wsparcie na obszary §3, jednocześnie rezygnują z możliwości późniejszego sprzeciwu wobec projektu tworzenia mokradeł. Dzieje się tak, ponieważ przy zatwierdzeniu podpisuje się wpis do księgi wieczystej, który opisuje, że dany obszar może być włączony do projektu mokradeł. Nie otrzymuje się również dodatkowej rekompensaty, jeśli obszar zostanie później włączony do projektu. Brak możliwości sprzeciwu „Jeśli chodzi o obszar, który nie jest wypasany lub dostępne są inne tereny wypasowe, może to być dobra okazja do ubiegania się o stałe rozszerzanie. Należy jednak pamiętać, że części obszaru w projekcie mokradeł mogą przestać nadawać się do wypasu. A jeśli projekt stanie się realny w danym rejonie, rezygnuje się z możliwości sprzeciwu lub zgłoszenia zastrzeżeń,” podkreśla. Oceniła, że odszkodowanie za tworzenie mokradeł zwykle będzie odpowiadać dofinansowaniu na stałe rozszerzanie. Jeśli więc teren i tak nie jest wykorzystywany do wypasu, warto ubiegać się o środki. Dofinansowanie na obszary §3 z potencjałem na mokradła wynosi 35 500 koron za hektar. Według Urzędu ds. Zielonych Przekształceń Gruntów i Środowiska wodnego celem jest m.in. zapewnienie, że efekt azotu z przyszłego tworzenia mokradeł na obszarach §3 będzie uwzględniany w ogólnej kalkulacji kwoty azotu. Dotyczy to terenów, na których mogą powstać projekty mokradeł lub niskich terenów, ale które jeszcze nie zostały zrealizowane. Helle Ansine Jensen zwraca również uwagę, że rolnicy sami mogą ocenić potencjał swoich obszarów §3, sprawdzając mapę IMK Urzędu ds. Zielonych Przekształceń Gruntów i Środowiska wodnego i wybierając warstwy pokazujące potencjał mokradeł. Wszystkie tereny rolne mogą być brane pod uwagę Rozszerzenie nie kończy się na obszarach §3. Od 2027 roku można ubiegać się o stałe rozszerzanie na wszystkie tereny rolne. Jeśli wnioski na większy obszar przekroczą dostępne środki, priorytet będą miały tereny w obszarach przybrzeżnych z potrzebą redukcji azotu i zawierających węgiel w niskich terenach. Na program przeznaczono 439 milionów koron na 2027 rok. Zmiany następują po stosunkowo niewielkim zainteresowaniu programem w 2026 roku. Wówczas około 140 wnioskodawców ubiegało się o zatwierdzenie na stałe rozszerzenie 820 hektarów, co odpowiada około 45 milionom koron. Z rozszerzeniem na m.in. obszary §3, władze mają nadzieję zachęcić więcej rolników do korzystania z programu, którego celem jest ograniczenie obciążenia klimatycznego i azotowego oraz promowanie bioróżnorodności.
W ramach programu od 2027 roku włączonych zostanie więcej terenów do systemu 'stałej ekstensyfikacji'.
Jako nowość, będzie możliwe ubieganie się o dofinansowanie na tereny chronione zgodnie z §3 ustawy o ochronie przyrody.
Warunkiem jest jednak, że teren objęty §3 znajduje się na obszarze z potencjałem na mokradła.
W firmie Økologirådgivning Danmark doradca rolniczy Helle Ansine Jensen nie odradza składania wniosku.
Zwraca jednak uwagę, że rolnicy i właściciele gruntów, którzy otrzymują wsparcie na tereny §3, jednocześnie rezygnują z możliwości późniejszego sprzeciwu wobec projektu tworzenia mokradeł. Wynika to z faktu, że przy zatwierdzeniu podpisuje się wpis do księgi wieczystej, który opisuje, że teren może być włączony do projektu mokradeł. Nie otrzymuje się też dodatkowego odszkodowania, jeśli teren zostanie później włączony do projektu.
Brak możliwości sprzeciwu
„Jeśli chodzi o teren, który nie jest wypasany lub dysponuje się wieloma terenami wypasowymi, może to być dobra okazja do ubiegania się o stałą ekstensyfikację. Należy jednak pamiętać, że niektóre części terenu w projekcie mokradeł mogą nie nadawać się już do wypasu. A jeśli projekt stanie się rzeczywistością w danym obszarze, zrzekamy się możliwości sprzeciwu lub zgłoszenia zastrzeżeń,” podkreśla.
Szacuje się, że odszkodowanie za tworzenie mokradeł zwykle odpowiada dofinansowaniu na stałą ekstensyfikację. Jeśli więc teren nie jest już wykorzystywany do wypasu, warto rozważyć ubieganie się o środki.
Dofinansowanie na §3-tereny z potencjałem na mokradła wynosi 35 500 koron za hektar.
Zgodnie z informacją od Zarządu ds. Zielonych Przekształceń i Gospodarki Wodnej, celem jest m.in. zapewnienie, że efekt azotu z przyszłego tworzenia mokradeł na terenach §3 będzie mógł być uwzględniony w ogólnej kalkulacji kwoty azotu. Dotyczy to obszarów, na których mogą powstać projekty mokradeł lub obniżenia poziomu wód gruntowych, ale które jeszcze nie zostały zrealizowane.
Helle Ansine Jensen zwraca również uwagę, że rolnicy sami mogą ocenić potencjał swoich terenów §3, sprawdzając IMK-kartę Zarządu ds. Zielonych Przekształceń i Gospodarki Wodnej i wybierając warstwy pokazujące potencjał na mokradła.
Wszystkie tereny rolne mogą być brane pod uwagę
Rozszerzenie nie kończy się na terenach §3. Od 2027 roku można ubiegać się o stałą ekstensyfikację na wszystkie tereny rolne.
Jeśli wnioskuje się o łączne dofinansowanie na większy obszar niż przewidziana kwota, priorytet będą miały tereny w obszarach przybrzeżnych z potrzebą działań na rzecz azotu i gleb o wysokiej zawartości węgla.
Na system przeznaczono 439 milionów koron w 2027 roku.
Zmiany następują po stosunkowo niewielkim zainteresowaniu systemem w 2026 roku. Wówczas około 140 wnioskodawców ubiegało się o zatwierdzenie stałej ekstensyfikacji na 820 hektarów, co odpowiada około 45 milionom koron.
Wraz z rozszerzeniem na m.in. tereny §3, władze mają nadzieję zachęcić więcej rolników do korzystania z systemu, którego celem jest ograniczenie obciążenia klimatycznego i azotowego oraz promowanie bioróżnorodności.