Geleceğin koşu alanları, ekolojik kesim domuzları için hem domuzlara hem de çevreye fayda sağlayacak
Økologisk NuOrganik Kesim Domuzları Yıl Boyu Koşu Alanına Erişebilir ve Bu Alanı Daha İyi Hale Getirmek İçin Büyük Potansiyel Var Organik kesim domuzları, yıl boyunca bir koşu alanına erişim sağlar ve bu alanı geliştirmek için büyük bir potansiyel bulunmaktadır. Koşu alanı genellikle beton bir alan içerir; alanın en az yarısı sabit zemin, geri kalanı ise aralıklı döşemelerden oluşur. Koşu alanı genellikle kısmen üzeri kapalıdır ve domuzlar dışarı çıkıp temiz hava, gün ışığı alabilir ve aynı zamanda kuru kalabilirler. Koşu alanı hem oturma, dinlenme hem de aktivite alanı olarak işlev görür, ancak domuzlar tüm alanı kullanmayabilir, bu da hayvan refahını olumsuz etkileyebilir ve amonyak buharlaşma riskini artırabilir. Geleceğin koşu alanı, domuzların doğal davranışlarına uygun olarak, dinlenme, aktivite ve gübreleme için farklı alanları kendilerinin seçmesini sağlayacak şekilde daha fazla düzenlenmelidir. Bu hem hayvan refahını güçlendirebilir hem de çevre üzerindeki yükü azaltabilir. Peki, dış alanı domuzların ihtiyaçlarına daha uygun hale getirmek ve domuzları alanı doğru kullanmaya nasıl teşvik edebiliriz? Bu soru, yakın zamanda Organik Tarım Yenilik Merkezi tarafından düzenlenen PENMAP projesi kapsamında gerçekleştirilen bir atölye çalışmasının odak noktasıydı. Burada araştırmacılar, organik kesim domuz üreticileri ve danışmanlar birlikte, geleceğin koşu alanını geliştirmek için çalışacaklar. Atölye katılımcıları, koşu alanının domuzların doğal davranışlarını destekleyecek, çevreye saygılı ve üreticilerin yönetimini kolaylaştıracak şekilde nasıl düzenlenebileceğine dair birçok fikir sundular. Dış alan domuzları davet etmeli Organik kesim domuzları, dediğimiz gibi, bir koşu alanına erişim sağlar, ancak alanın nasıl düzenlendiği, domuzların onu nasıl kullandığını büyük ölçüde etkiler. Atölye çalışmasında öne çıkan ana noktalar arasında, koşu alanının domuzlar için sezgisel hale getirilmesi ve dinlenme, aktivite ve gübreleme alanlarının nerede olacağı konusunda netlik sağlanması yer aldı. Farklı davranış kalıplarını ayırmak başarılırsa, bu hem hayvan refahını artırabilir hem de koşu alanından amonyak buharlaşmasını sınırlamayı kolaylaştırabilir. Aynı zamanda, çözümlerin sadece gübreyi ahıra taşımaması önemlidir. Domuzların ihtiyaçları mevsimlere göre değişir Atölye çalışmasında, gölge, havalandırma, duş ve diğer soğutma seçeneklerinin yaz aylarında kritik olduğu, kışın ise gölgelik ve kuru yatak alanlarının domuzların termoregülasyonu için daha önemli hale geldiği sonucuna varıldı. Bu nedenle, daha fazla üzeri kaplı alan ve iyi döşenmiş yatak alanları önerildi. Yatak alanı şunları sağlayabilir: · Yaz aylarında gölgeli ve yumuşak yatak · Kışın gölgelik, korunaklı ve izolasyonlu zemin Gölgelik, tartışmalarda da önemli bir yer tuttu. Birçok üretici, domuzlarda güneş yanığı sorunları yaşadığını belirtti ve özellikle açık renkli domuzlar bu konuda daha hassas olabilir. Bu nedenle, daha fazla gölgelik ve göletli banyoların, yeni çevresel sorunlar yaratmadan uygulanabilmesi halinde, çözümler olarak önerildi. Kışın göletli banyolar gerekmez ve bu alanların, kışın aktivite alanına dönüştürülerek domuzlar için değerli kalması önemlidir. Gölletli banyolar, bir kenar ve spreyler altında bir mat yerleştirerek ve toprağa birkaç kez günlük su vererek kurulabilir. Toprak, su birikintisini çamur banyosuna dönüştürür, bu da domuzları serinletir, güneş koruması sağlar ve domuzların toprakta kazma yapmasına olanak tanır. Toprakta kazma, birçok domuzun çok motive olduğu bir davranıştır. Kış aylarında, çukurdaki mat kaldırılabilir ve odun kırpıntısı veya başka kazma malzemeleri eklenebilir. Bu şekilde, alan sadece kışın kazma alanı olarak kullanılırken, yazın hem gölet hem de kazma alanı olarak işlev görür. İyi bir dinlenme alanı, domuzların dışarı çıkmasını sağlar Çekici bir dinlenme alanı, domuzların dışarıda kalmayı tercih etmeleri için önemli bir ön koşuldur. Bu nedenle, dinlenme alanının düzenlenmesi atölyede çok önemliydi. Katılımcılar, yumuşak ve kuru bir yatak alanının, yarı gölgelik altında, yıl boyunca koşu alanını daha cazip hale getirebileceği konusunda hemfikirdi. Aynı zamanda, dinlenme alanı, domuzların kazandığı ve gübrelediği alanlardan net bir şekilde ayrılmalıdır. Eğer döşeme alanı çok büyük olursa, domuzların bazı bölümlerde güde başlaması riski vardır. Öte yandan, daha büyük bir dinlenme alanı, domuzlar arasındaki saldırganlığı azaltabilir, bu nedenle farklı ihtiyaçlar arasında bir denge bulunmalıdır. Birçok katılımcı, dinlenme alanının büyüklüğünün, domuzların büyüklüğüne göre üretim sürecinde ayarlanmasının faydalı olacağını belirtti. Ayrıca, yatak alanına giriş ve çıkışların her iki uçta olması, domuzların arka kısımlarda sıkışıp kalmasını ve orada güdebilmesini önlemek için önerildi. Aynı zamanda, malzemenin homojen olması ve kazma davranışını teşvik etmemesi gerektiği vurgulandı. Yazın kum, kışın ise saman gibi malzemeler önerildi. Ayrıca, birçok katılımcı, domuzların kendilerini koruyacakları bir duvara yaslanmayı tercih ettiğini belirtti. Başka bir fikir ise, yükseltilmiş bir platform altında dinlenme alanı oluşturmaktı. Bu platform gölge sağlar ve yatak alanının üzerinde temizlik ve bakım için fırçalar yerleştirilebilir. Ayrıca, platform hareket ettirilerek ortamda çeşitlilik sağlanabilir ve temizlik kolaylaşır. Taze kazma malzemeleri ilgiyi korur Kazma davranışı, domuzların doğal davranışlarının önemli bir parçasıdır, ancak katılımcılar, malzeme her gün aynı kalırsa, domuzların ilgisini hızla kaybedeceklerini kabul etti. Bu nedenle, saman, dallar, kompost, taze ot, toprak veya kırpıntı gibi kazma malzemelerinin düzenli olarak değiştirilmesi veya tamamlanması önerildi. Ayrıca, domuzların, ödüller almak için biraz çaba göstermeleriyle motive olabilecekleri, örneğin yem arama veya basit meşguliyet öğelerini aktive etme gibi çözümler de önerildi. Uzun süreli meşguliyet, domuzlar arasındaki saldırganlığı azaltmaya da yardımcı olabilir. Domuzlar, örneğin, asılmış bir top ile aktive edilebilir; bu top kirlenmemesi için yukarıda asılır. Top, havuç veya başka bir ödül içerebilir ve domuzların ödüle ulaşmak için çalışması gerekebilir. İçeriği değiştirilebilir, böylece yeni bir değer katılır ve top, zaman zaman kullanılabilir. Küçük detaylar, güde davranışını etkileyebilir Atölye çalışması, domuzların davranışlarının ne kadar karmaşık olduğunu da gösterdi. Domuzlar genellikle, fonksiyonel kaynaklara yakın güde yapmaktan kaçınır. Örneğin, domuzlar genellikle yem yedikleri yerde güde yapmazlar. Bu, fonksiyonel kaynakların (örneğin, kaba yem) yerleştirilmesinde aktif olarak kullanılabilir. Ancak, kaynakların domuzlar için anlamlı olması gerekir. Çekici olmaları ve örneğin, kaba yemin sık sık küçük miktarlarda verilmesi, domuzların ilgisini kaybetmemesi açısından önemlidir. Katılımcılar ayrıca, domuzların genellikle dinlenme sonrası hemen güde yaptıklarını ve çoğu zaman dinlenme alanından kısa mesafeler kat ederek güdeye gittiklerini belirtti. Bazıları, domuzların, bir noktadan diğerine giderken, küçük bir sapma yapıp güdeye gittiğini ve bu nedenle, domuzların ulaşım yolları ve güde alanlarının tasarımında bu davranışların dikkate alınması gerektiğini vurguladı. Gelecek adımlar, uygulamada test edilmek Atölye çalışması, PENMAP projesinde geliştirme çalışmalarının başlangıcını işaret ediyor ve birçok fikir, ilk etapta bir üreticiye yönelik pilot testte uygulanmak üzere somut çözümlere dönüştürülecek. Pilot test sırasında, koşu alanında düzenlenen farklı bölgelerin uyarlanması ve optimize edilmesi mümkün olacak. Ardından, domuzların refahı ve koşu alanını kullanımı üzerindeki etkisini belgelemek amacıyla bilimsel bir değerlendirme yapılacak. Proje, 2029 başlarına kadar devam edecek ve hedef, yüksek hayvan refahı ve çevre duyarlılığını bir arada gözeten geleceğin koşu alanlarını geliştirmektir—hem domuzlar hem de üreticiler ve çevre için faydalı olacak şekilde.
Af: Linda Rosager Duve, iletişim görevlisi, Ekolojik Tarım İnovasyon Merkezi
Organik kesim domuzları yıl boyunca bir koşu alanına erişim sağlar ve bunun daha iyi hale getirilmesi için büyük bir potansiyel vardır.
Bir koşu alanı tipik olarak bir beton alanından oluşur, bu alanın en az yarısı sabit zeminli ve kalan kısmı aralıklıdır. Koşu alanı genellikle kısmen üzeri kapalıdır ve domuzlar bu sayede dışarı çıkıp temiz hava, gün ışığı alabilir ve aynı zamanda kuru kalabilirler.
Koşu alanı hem oturma, dinlenme hem de aktivite alanı olarak işlev görür, ancak domuzlar tüm alanı kullanmayabilir, planlandığı gibi. Bu, onların aynı yerlerde dinlenip, karıştırıp, güdebildiği anlamına gelir, bu da hem hayvan refahını olumsuz etkileyebilir hem de amonyak buharlaşma riskini artırabilir.
Geleceğin koşu alanı, domuzların doğal davranışlarına uygun olarak, dinlenme, aktivite ve güdük alanlarını farklı bölgelere doğal yollarla seçebilecek şekilde düzenlenmelidir. Bu hem hayvan refahını güçlendirebilir hem de çevre üzerindeki yükü azaltabilir. Ama nasıl dış alanı, domuzların ihtiyaçlarına daha uygun hale getiririz ve domuzları alanı doğru kullanmaya nasıl motive ederiz?
Bu soru, yakın zamanda Ekolojik Tarım İnovasyon Merkezi tarafından PENMAP projesi kapsamında düzenlenen bir atölye çalışmasının odak noktasıydı; burada araştırmacılar, organik kesim domuz üreticileri ve danışmanlar birlikte geleceğin koşu alanını geliştirmeyi amaçlıyorlar.
Atölye katılımcıları, koşu alanının domuzların doğal davranışlarını destekleyecek, çevreye saygılı ve üreticilerin yönetimini kolaylaştıracak şekilde nasıl düzenlenebileceğine dair birçok fikir sundular.
Dış alan domuzları dışarı davet etmeli
Organik kesim domuzları dediğimiz gibi, bir koşu alanına erişim sağlarlar, ancak alanın nasıl düzenlendiği, domuzların onu nasıl kullandığını büyük ölçüde etkiler.
Atölyedeki ana noktalarından biri, koşu alanının domuzlar için sezgisel olmasını ve dinlenme, aktivite ve güdük yerlerinin nerede olduğunu anlamalarını sağlamasıdır. Farklı davranış kalıplarını ayırmak başarılırsa, bu hem hayvan refahını artırabilir hem de amonyak buharlaşmasını sınırlandırmayı kolaylaştırabilir. Aynı zamanda, çözümlerin sadece güdük davranışını ahıra taşımaması önemlidir.
Domuzların ihtiyaçları mevsimle değişir
Atölyedeki tartışmalar, gölgeleme, havalandırma, duş ve diğer soğutma seçeneklerinin yaz aylarında kritik olduğunu, gölge ve kuru yatak alanlarının ise kışın domuzların termoregülasyonu için daha önemli hale geldiğini gösterdi. Bu nedenle, daha fazla gölgelik ve iyi döşenmiş bir yatak alanı önerildi.
Yatak alanı şunları sunabilmelidir:
· Yazın gölgeli ve yumuşak yatak
· Kışın gölge ve korunaklı alan ile izolasyonlu zemin
Gölgeleme konusu da oldukça önemliydi. Birçok üretici, domuzlarda güneş yanığı yaşadığını ve özellikle açık renkli domuzların daha savunmasız olduğunu belirtti. Bu nedenle, daha fazla gölgelik ve su havuzlarının kurulması, yeni çevresel sorunlar yaratmadan uygulanabilirse, olası çözümler arasında sayıldı. Kışın, su havuzlarına gerek yoktur ve bu alanlar, örneğin, kışın bir aktivite alanına dönüştürülerek domuzlar için değerli kalabilir.
Su havuzları, kenar ve bir ızgara kurularak, sulama sistemleri altına yerleştirilebilir ve toprağa birkaç kez günlük su verilebilir. Toprak, su birikintisini çamur banyosuna dönüştürür, domuzları serinletir, güneş koruması sağlar ve domuzların toprakta kazma yapmasına imkan tanır. Toprakta kazma, birçok domuzun çok motive olduğu bir davranıştır.
Kış aylarında, çukurdaki paspas kaldırılabilir ve yerine talaş veya başka kazma malzemeleri eklenebilir. Bu şekilde, alan sadece kışın kazma alanı olarak kullanılırken, yazın hem su havuzu hem de kazma alanı olarak hizmet eder.
İyi bir dinlenme alanı domuzları dışarı çıkarır
Çekici bir dinlenme alanı, domuzların dışarı çıkmayı tercih etmesi için önemli bir koşuldur. Bu nedenle, dinlenme alanının düzenlenmesi atölyede çok önemliydi. Katılımcılar, yumuşak ve kuru bir yatak alanının, yarı gölgelik bir alanın, yıl boyunca koşu alanını daha cazip hale getirebileceği konusunda hemfikirdi. Aynı zamanda, dinlenme alanı, domuzların karıştırıp güdebildiği alanlardan net bir şekilde ayrılmalıydı. Çok büyük bir yatak alanı, domuzların bazı bölümlerde güdebilmesine neden olabilir. Öte yandan, daha büyük bir dinlenme alanı, domuzlar arasındaki saldırganlığı azaltabilir, bu yüzden farklı ihtiyaçlar arasında bir denge bulunmalıydı.
Birçok kişi, dinlenme alanının büyüklüğünün, domuzların büyüklüğüne göre üretim sürecinde ayarlanabileceğini belirtti. Ayrıca, yatak alanının her iki ucuna giriş-çıkışlar eklenerek, domuzların arkada sıkışıp güdebilmesini önlemek ve onları güdükten uzak tutmak önerildi. Aynı zamanda, malzemenin homojen olması ve karıştırıcı davranışlara davet etmemesi gerektiği vurgulandı. Yazın kum, kışın ise saman gibi malzemeler önerildi. Katılımcılar ayrıca, domuzların kendilerini korunaklı hissettikleri bir duvara yaslanmayı tercih ettiğini belirtti.
Başka bir fikir ise, yükseltilmiş bir dinlenme alanı altında bir dinlenme bölgesi oluşturmaktı. Bu alan gölge sağlar ve örneğin, dinlenme alanının üzerinde temizlik için fırçalar yerleştirilebilir. Ayrıca, bir dinlenme alanı, domuzlar için çevrede çeşitlilik sağlar. Bu alan tekerlekli olabilir ve zemine ankrajlarla sabitlenebilir. Reposun konumu, alanın daha fazla çeşitlilik kazanmasını sağlar ve taşınabilir olması, temizlik işlemini kolaylaştırır.
Temiz kazma malzemeleri ilgiyi korur
Kazma davranışı, domuzların doğal davranışlarının önemli bir parçasıdır, ancak atölye katılımcıları, malzeme her gün aynıysa, domuzların ilgisini hızla kaybedeceği konusunda hemfikirdi.
Bu nedenle, saman, dallar, kompost, taze ot, toprak veya talaş gibi kazma malzemelerinin sürekli değiştirilmesi veya takviye edilmesi önerildi. Ayrıca, domuzların, ödüller almak için biraz çaba göstermeye motive edilmesi, örneğin, yem ararken veya basit meşguliyet öğelerini aktive ederken, ilgiyi artırabilir. Uzun süreli meşguliyet, domuzlar arasındaki saldırganlığı da azaltabilir.
Örneğin, domuzlar, asılmış bir top ile aktive edilebilir; bu top, kirlenmemesi için asılır. Top, havuç veya başka bir ödül içerebilir ve domuzların ödüle ulaşmak için çalışması gerekir. İçeriği değiştirilebilir, böylece yeni bir değer katılır ve top, zaman zaman kullanılabilir hale getirilebilir.
Küçük detaylar güdük davranışını etkileyebilir
Atölye çalışması, domuzların davranışlarının ne kadar karmaşık olduğunu da gösterdi. Domuzlar genellikle, fonksiyonel kaynaklara yakın güdebilmek için kaçınırlar. Örneğin, domuzlar genellikle, yediklerinin yakınında güdebilirler. Bu, fonksiyonel kaynakların (örneğin, kaba yem) yerleştirilmesinde aktif olarak kullanılabilir. Ancak, bu kaynakların domuzlar için anlamlı olması gerekir. Çoğu zaman, kaba yem küçük porsiyonlar halinde verilmeli ve sık sık yenilenmelidir, böylece domuzların ilgisi kaybolmaz.
Ayrıca, katılımcılar, domuzların genellikle dinlenme sonrası hemen güdük yaptığını ve kısa mesafeler kat ederek güdebildiğini belirtti. Bazıları, domuzların, bir noktadan diğerine giderken, güdük yapmak için küçük sapmalar yapabileceğini ve bu nedenle, domuzların ulaşım yollarını ve güdük alanlarını tasarımda dikkate almak gerektiğini vurguladı.
Pratikte test edilmesi gereken sonraki adımlar
Atölye çalışması, PENMAP geliştirme çalışmalarının başlangıcını işaret ediyor ve birçok fikir, ilk olarak bir üreticide pilot test edilmek üzere somut çözümlere dönüştürülmeli. Pilot deneme sırasında, koşu alanında düzenlenen farklı bölgelerin uyarlanması ve optimize edilmesi mümkün olacak. Ardından, domuzların refahı ve koşu alanını kullanımı üzerindeki etkisini belgelemek için bilimsel testler yapılacak. Proje, 2029 başlarına kadar devam edecek ve hedef, yüksek hayvan refahı ve çevreye saygı gösteren, geleceğin koşu alanlarını geliştirmektir – hem domuzlar, hem üreticiler hem de çevre için faydalı olacak şekilde.